Quality over Quantity (QoQ) Releases The Beguiled (2017)
1864, Virginia Het derde jaar van de Burgeroorlog.
Daar ga je.
Ben je bang?
Nee.
Ja.
Ik ook.
Kunt u zich bewegen?
Ik zal het proberen, als er een plek is waar ik heen kan gaan.
De Farnsworth school is aan de andere kant van het bos.
De Miss Martha Farnsworth Seminary voor jonge dames.
Zijn daar ook mannen? - Alleen nog vier andere leerlingen...
een lerares en Miss Farnsworth. De slaven zijn vertrokken.
Ik denk niet dat u als Yankee er welkom bent, maar het is beter dan hier.
Inderdaad.
Ik accepteer je uitnodiging. Kun je me helpen met opstaan?
Geef me even. Om op adem te komen. - Ja, meneer.
Kom hier.
U bent een stuk zwaarder dan mijn broer.
Waar is hij nu? - Hij is in Tennessee gesneuveld.
Niemand van ons heeft dat gedaan. Ik ben nog nooit in Tennessee geweest.
Wat is je naam? - Amilia Dabney.
Ik heet McBurney. Korporaal John McBurney.
Aangenaam kennis met u te maken, korporaal.
Waar gingen we ook alweer heen? - De Miss Farnsworth Seminary voor jonge dames.
Met maar vijf leerlingen?
De andere meisjes zijn naar huis gegaan, maar Miss Martha heeft het open gehouden.
Dat komt hoofdzakelijk omdat we nergens anders heen kunnen gaan.
Ik kom uit Georgia, maar mijn moeder vond het beter dat ik langer in Virginia bleef...
nu uw generaal Sherman zo dicht bij Atlanta is.
Bent u gevlucht?
Ik zat bij de 66th, uit New York.
We werden aangevallen.
Ik viel en...
alles begon te branden.
Wilt u teruggaan? Ik kan u de weg wijzen. - Nee, niet nu.
Misschien later als mijn been niet meer bloedt.
En nu het werkwoord 'zijn'.
Miss Emily?
Miss Martha.
Kom mee, Marie.
Help.
Miss Martha.
Amy. - Help.
Wat is er gebeurd? Ben je in orde?
Hoe is hij hier gekomen? - Hij was alleen in het bos.
Ik kon hem daar niet achterlaten om te sterven. - Je weet dat je niet zo ver mag gaan.
Is hij dood?
Nee. Nog niet.
Snel.
We moeten hem naar de veranda verplaatsten.
Til hem op. Edwina, pak zijn schouder. - Ja, Miss Martha.
Meiden. Laten we hem naar de veranda brengen. Snel.
We moeten allemaal helpen. Pak zijn benen, meiden. Eén, twee, tillen.
Hij kan gevaarlijk zijn, Miss Martha. - Til hem nou maar op.
66th, New York, mevrouw. En dankbaar uw gevangene te zijn.
Een echte Blauwbuik. Wisten jullie dat ze iedere Zuidelijke vrouw verkrachten die ze tegenkomen?
Wil ophouden met die onzin, Jane? - Het is waar.
Je kunt niet aan zijn gezicht zien dat hij een Yankee is, of wel?
Amy, ren naar binnen, haal de blauwe lap en bind het aan de poort.
De blauwe lap is om de patrouille te laten weten dat we een levende, gevangen Yankee hebben.
Waarom heb je niet geroepen? Je moet hebben gezien dat ze het veld overstaken.
Sorry, ik was vergeten op de uitkijk te gaan staan. - Je mag dat niet vergeten.
De volgende keer zijn het Unie fourageurs. Zo zijn we de meesten van onze kippen kwijtgeraakt.
Marie, ga er heen. Roep als je onze soldaten ziet. - Ja, mevrouw.
We moeten zijn wond schoonmaken. - Ja, en we moeten hem ook hechten.
Amy, wat heb ik nou gezegd? Pak de blauwe lap en bind hem aan de poort voor de patrouille.
Met al dat bloedverlies sterft hij als hij nu gaat.
Is het niet het christelijke om te doen?
Ja. Je hebt gelijk. Dat is het zeker. Hij zal het niet gaan redden.
We wachten tot hij er beter aan toe is voordat we hem door ze laten meenemen.
Breng hem naar binnen. Kom op.
Jij moet water gaan koken, Emily. En we hebben ook lappen nodig.
Zoveel als we kunnen missen.
Alicia, Jane, ga lappen zoeken en breng ze naar de muziekkamer, horen jullie me?
Miss Edwina. - Doe de deur dicht, meisjes.
Ik heb een schaar nodig. - Ja, Miss Martha.
Alstublieft.
Ga meer lappen halen. Ik heb meer lappen nodig. - Ja, Miss Martha.
Er zit genoeg metaal in om een paard te beslaan.
Ik heb het meeste eruit gehaald, denk ik.
Ik heb nu een naald nodig. Geef me de naald en draad.
Ga naar achteren. Ik hoor niets. - Hou op.
Kun je horen wat ze zeggen? - Nee.
Ga wat water halen, Edwina.
Ik ga hem wassen. - Ja, Miss Martha.
Dat dacht ik al.
Gaat hij dood? - Vandaag niet, denk ik.
Wat gaat er gebeuren?
We gaan hem natuurlijk overdragen aan de patrouille.
In de tussentijd wil ik niet dat jullie hier rondhangen.
Of gaan rondneuzen in deze kamer. Horen jullie me?
Zijn naam, mochten jullie je dat afvragen, is korporaal John McBurney.
Hij blijft hier niet lang genoeg dat zijn naam voor ons van belang is.
Er is teveel afleiding geweest, dus er zijn vandaag geen lessen meer.
We hebben veel naaiwerk te verrichten. - Mooi.
Op naar de naaikamer. - Kom op, meisjes.
Ik zal hier niet meer al te lang blijven, Amy.
Voorzichtig, hou je steken in een rechte lijn.
Het is voor jou precies hetzelfde als voor ons, Jane.
Je gaat niet weg omdat je nergens anders heen kunt.
Jawel. Mijn vader is bij generaal Lee en als ik het zou willen...
zouden soldaten mij nu onmiddellijk naar hem toe kunnen escorteren.
Als iemand wist waar dat is. - Gelijkmatig.
Mijn moeder heeft me uit Charleston geschreven dat de blokkade beangstigend was.
Ze zei dat ik hier beter eet dan dat ik thuis zou doen.
Dat is ook zo.
Je had die Yankee nooit hiernaartoe moeten brengen.
Inderdaad.
Hij is vast een spion die de Blauwbuiken in de nacht binnenlaat om onze tuin te plunderen.
Dat betwijfel ik, Miss Jane. - Bent u niet bang voor die Blauwbuik, Miss Edwina?
Nee. En het is heel ongemanierd om hem zo te noemen. Hij heeft een naam.
Korporaal John McBurney.
Laat me eens kijken. - Doe ik het goed?
Ja, maar je steken mogen ietsje dichter bij elkaar.
Het zijn onze jongens, Miss Martha. Ze komen onze kant langs.
Kunnen we ze niet gaan begroeten? - Nee, ik wil niet dat ze jullie zien.
Ik denk dat ze een paar gevangen bij zich hebben. - Ga naar boven. Nu.
Wat gaat er gebeuren? - Dat kan ik niet zien.
Wat is het laatste nieuws?
We brengen deze Yanks naar de gevangenis om te sterven.
Goedenavond, kapitein. - Goedenavond, mevrouw.
Denk je dat Miss Martha ze over hem zal vertellen?
Bent u hier alleen? - We zijn hier met een paar mensen.
Vertelt ze het hem? - Dat kan ik niet zien.
Wees voorzichtig, mevrouw. Er zijn veel Yankees van hun eenheden gescheiden geraakt.
En zwerven radeloos door deze bossen heen.
Ik vroeg me af of u misschien wat kogels kunt missen?
Wat heeft u daar aan? - Mijn vader heeft zijn revolver hier gelaten.
Ik zou me veiliger voelen als ik wist dat ik hem kan gebruiken.
Ik zal even kijken wat ik kan missen.
Alstublieft. - Dank u.
Hij geeft haar iets.
Ze gaan weg.
Ze heeft het ze niet verteld.
Wat doe jij hier? - Ik zie u later wel weer.
Ik was onder vier ogen met hem aan het praten. - Laat hem uitrusten.
Hij is niet een van je gewonde vogels of kevers.
We bidden voor iedereen die we hebben verloren.
En we bidden dat we ons deze nacht niets zal overkomen.
Amen.
Wil iemand nog om speciale zegeningen vragen?
Ik bid dat de Heer er voor kiest om de gezondheid van de gewonde soldaat te herstellen.
We bidden dat hij weer gezond wordt en spoedig zal vertrekken.
Denk je dat hij blijft leven? - Geen idee.
Ik hoop dat we hem vannacht niet zullen horen.
Hij komt je te grazen nemen. Je weet dat dat gaat gebeuren.
Ga zwijgend naar jullie kamer toe, meisjes.
Goedemorgen. Het is toch ochtend? - Het is ongeveer 06:00 uur.
Dat vermoedde ik al, vanwege de leeuweriken die ik hoorde zingen.
Houdt u van vogels? - Ik ben gek op ze.
Ik ben gek op alle wilde dieren.
Wild en vrij. - Ik denk dat het roodborstjes zijn.
U kan u wat nestjes laten zien die ik heb verzameld.
Dat zou ik heel erg leuk vinden.
Ik kan maar beter gaan. Miss Martha komt zo om uw verband te verschonen.
Oké dan. Dank je, meid.
Maar ik hou van erwten.
Je wordt er al behoorlijk goed in.
Mag ik een erwt?
Ik heb hem laten vallen.
Mag ik er nog eentje?
Hoe gaat het met de Yank?
Hij maakt het goed, veel beter.
Hoelang blijft hij in de muziekkamer, Miss Edwina? - Totdat het veel beter met hem gaat.
Hoe kan ik mijn viool oefeningen doen als er een gevaarlijke vijand in dezelfde kamer is?
Miss Jane...
alsjeblieft.
Goedemorgen, meisjes. - Goedemorgen, Miss Martha.
En, Amy, heb je nog paddenstoelen gevonden toen je soldaten aan het verzamelen was?
Ja, maar ik weet niet zeker of ze veilig zijn om op te eten.
Dan gaan we ze later even bekijken, oké? - Ja, mevrouw.
Het lijkt erop dat de aanwezigheid van de soldaat een bepaald effect heeft.
Ga je werkzaamheden doen. Je hebt werk te doen en lessen te volgen.
Krijgen we vandaag geen muziekles hier? - Nee, ga naar de bibliotheek.
Goedemorgen, korporaal. - Goedemorgen, mevrouw.
Ik denk dat ik uw huishouden verstoor. - Dat doet u inderdaad, ja.
U draait er niet om heen. U zegt wat u denkt. Dat bevalt me wel.
Is dat zo?
Denkt u dat het een verschil voor mij maakt of het u wel of niet bevalt?
Ik ben ervan overtuigd dat mijn mening er voor u niets toe doet.
Ik ben er niet op uit om geprezen te worden. - Niet? Waar bent u dan wel op uit?
Niets. U heeft me al genoeg gegeven. En ik ben u zeer dankbaar.
Bent u niet bang dat ik u overdraag aan onze soldaten?
Nee, dat denk ik niet. Ik bedoel...
Ik zeg niet dat u het niet zou doen, maar...
ik denk dat er veel ergere dingen zijn die mij zouden kunnen overkomen.
Ik kijk niet uit naar het vooruitzicht van de gevangenis, maar het is beter dan dood zijn.
Dat zou ik zijn geweest als u me niet had geholpen.
Niet per se.
Doet uw been pijn. - Een beetje.
Verlamming zou ernstiger zijn geweest. - Inderdaad.
Ik heb brandewijn mocht u dat willen.
Dat zou een waar genot zijn. - Ik bied het niet aan voor uw genot...
maar tegen de pijn.
Ik wil u erop wijzen, korporaal McBurney, dat u hier geen gast bent.
U bent een zeer ongewenste bezoeker en wij zijn niet van plan u te vermaken.
Dat verwacht ik ook niet, mevrouw.
Alhoewel u zult merken dat ik snel tevreden ben.
Wat is er, juffrouw?
Ik vroeg me af of ik iets kon doen om te helpen? - Nee, er is niets wat je kunt doen.
Je hebt nog genoeg lessen en ander werk te doen om je bezig te houden.
Ik wilde alleen maar helpen.
Dat zal niet nodig zijn.
En Miss Alicia, je kunt tegen de anderen zeggen dat deze kamer verboden terrein is.
Ja, mevrouw.
U kunt me in uw huis vertrouwen.
Ik ken u niet. - Als u mij zou kennen, dan...
zou u dat wel doen.
U zult daar niet lang genoeg voor blijven.
Ja, korporaal?
Is er misschien een mogelijkheid dat ik een scheermes en was zeep kan krijgen?
Ik zal kijken wat ik kan vinden.
Dank u, mevrouw.
Voorzichtig met je 'e'.
Heel goed, Miss Jane.
Zijn we bijna klaar? - Bijna.
Dit is de laatste rij.
Alicia.
Ik wilde u deze gisteravond brengen omdat ik bang was dat u vannacht zou sterven...
maar toen bedacht ik me, aangezien u bewusteloos was, u het toch niet kon lezen.
Dat is een logische redenering.
Bent u katholiek? - Ik ben gedoopt.
In dat geval, heb ik een gebedenboek voor u. - Dank je.
Ik dacht dat u misschien dingen moest opbiechten als u op sterven ligt.
Ik denk dat het me nog wel gaat lukken ietsje langer te blijven.
Waar zijn mijn manieren? Ik ben John Patrick McBurney.
Aangenaam kennis met u te maken.
Aangenaam kennis met u te maken, madame.
Wachten even, jongedame. Waar ga jij heen met mijn parelen oorbellen?
O, Miss Edwina, doe niet zo gemeen. Iedereen heeft zich vandaag opgedoft.
Maar niet met mijn juwelen. - Ik zal ze teruggeven.
En wat ziet u er vanochtend toch prachtig uit. U hebt zichzelf ook opgedoft.
Niet waar.
Ik heb u die prachtige broche sinds Kerst niet meer zien dragen.
Ga je werk doen.
Wacht. Loop niet weg. Wilde u me ergens over spreken?
Dank u.
Ze zien eruit alsof u er geprobeerd hebt een kuil met ze te graven.
Dat heb ik ook gedaan.
Tijdens de veldslag, met al dat ijzer dat om mijn oren vloog...
was mijn eerste gedachte om mezelf in te graven.
Maar toen dat niet lukte, bent u gevlucht? - Inderdaad.
Dat heb ik absoluut gedaan.
Het was niet erg dapper van u om te vluchten.
Misschien niet, maar wel slim. Vind ik.
Omdat u nog leeft?
En nu heb ik u ontmoet.
U kent me niet eens.
Ik weet uw naam. Miss Edwina Morrow.
Wat hebben ze nog meer over me verteld?
Buiten uw naam om, helemaal niets. Het is een mooie naam.
Hopelijk hebben de meisjes geen verhaaltjes verteld.
Wat maakt het u uit wat ze over u zeggen?
Helemaal niets. Ik wil alleen niet dat u de verkeerde indruk van me krijgt.
Dus u vindt het belangrijk hoe ik over u denk.
U bent een vreemdeling hier, dat is alles.
En ik wil niet dat u wordt misleid.
Misschien kunt u zorgen dat we een goede start maken en iets over uzelf vertellen.
Waar komt u vandaan, Miss Edwina Morrow?
Mijn vader komt uit Richmond.
Ik ben, toen ik nog erg jong was, uit Savannah vertrokken.
We hebben voor mijn vaders ondernemingen op verscheidene plekken gewoond.
Wacht u op een geliefde die terugkeert als deze oorlog voorbij is?
Ik heb niemand die in het leger zit.
Hoe bent u op deze plek beland?
Waarom bent u zo geďnteresseerd in mij?
Ik vind dat wij beiden hier een beetje uit toon vallen.
Ik durf te wedden dat u erg onafhankelijk bent.
En de andere meisjes niet weten hoe ze bevriend met u moeten worden.
En dan is er natuurlijk nog uw uiterlijk.
Dat is niet belangrijk voor mij.
Nou, reken maar dat het belangrijk is voor andere mensen.
Sorry dat ik het zeg, hopelijk vindt u het niet erg dat ik het zeg, maar...
tijdens al mijn reizen, heb ik nog nooit zo'n tere schoonheid als u gezien.
Zeg eens, alstublieft?
Miss Morrow...
Rustig maar.
Als u alles zou kunnen krijgen...
wat zou dan uw grootste wens zijn? Als u alles in de wereld kon krijgen, wat zou dat dan zijn?
Alles?
Ja, alles.
Dat iemand mij meeneemt, hier ver vandaan.
Prettige dag, korporaal McBurney. - John.
"Komt herwaarts tot Mij...
"allen die vermoeid en belast zijt, en Ik zal u rust geven.
"Neemt Mijn juk op u, en leert van Mij...
"dat Ik zachtmoedig ben en nederig van hart...
"en gij zult rust vinden voor uw zielen.
"Want Mijn juk is zacht..."
Mag ik van het toilet gebruik maken?
Kun je niet even wachten?
Ga maar.
"Want Mijn juk is zacht...
"en Mijn last is licht."
Welterusten, korporaal.
Ik vraag God onze legers te zegenen en voor de veilige terugkeer van onze mannen.
Eén. twee, drie, vier, vijf, zes, zeven, acht.
Ben je er klaar voor?
Niet doen.
Alsjeblieft, Henry.
Kom hier.
Korporaal McBurney heeft me een van zijn knopen gegeven.
Miss Amy.
Heer, zegen ons en ook deze spijzen die wij uit Uw milde hand mogen ontvangen.
Door Christus, onze Heer.
Amen.
Ik bedacht me dat we misschien even kunnen stilstaan...
bij de onverwachte aanwezigheid van korporaal McBurney in ons huis.
Totdat zijn been genezen is natuurlijk.
We kunnen bespreken hoe we door zijn aanwezigheid mededogen en andere dingen kunnen leren.
Hoe denken jullie daar over?
Miss Alicia, kun jij ons vertellen wat je denkt te gaan leren van zijn aanwezigheid?
Dat zijn aanwezigheid ons eraan zal herinneren dat er meer is dan alleen lessen volgen.
Ik vind dat dat het enige is wat iedere jongedame van jullie leeftijd zou moeten doen.
Leren we de juiste lessen op een jonge leeftijd...
dan kunnen we een rustig en gelukkig leven verwachten...
als we geconfronteerd worden met de verleidingen van de wereld.
Met de aanwezigheid van deze gehate vijand...
zal hij een blijvende herinnering voor ons zijn dat de oorlog nog steeds voortduurt...
en de opofferingen die we moeten maken en gebeden die we moeten bidden.
Ik wil graag zeggen dat iedere frisse wind van de buitenwereld...
voor iedereen welkom is, denk ik.
Ik heb gehoord dat hij een huurling is, dus is hij misschien niet eens een vijand.
Wat is een huurling?
Het betekent dat het leger hem betaald om te vechten, hij vecht niet echt voor hun zaak.
Dat weten we niet.
Hij is blijkbaar iemand die de natuur bestudeert, ik verwacht te leren over de buitenlandse natuur.
Hij lijkt me een gevoelig persoon.
Is dat zo?
Ik vind hem begripvol.
Is dat zo? Je moet meer van je bevindingen over hem met ons delen, Edwina.
Als toegewijde christenen...
zullen we ons na het diner bij de korporaal voegen voor een gebed voordat we ons terugtrekken.
Ja, Miss Martha.
Zullen we?
Korporaal.
Wilt u met ons meedoen voor een avondgebed? - Ja, mevrouw.
Maar eerst gaan we wat muziek luisteren, als dat niet te storend voor u is.
Nee, helemaal niet. Ik wil heel graag wat muziek horen.
Je speelt prachtig, Miss Jane.
Vindt u niet? - Absoluut.
Zijn het de Yankees? - Misschien niet. Het kunnen onze mannen zijn.
Edwina, wacht hier met de meisjes.
Als het vijandelijke soldaten zijn, klop ik drie keer op de deur.
We gaan dan naar het bos en zien u daar. - En de korporaal?
Hij is niet in staat om weg te gaan en blijft hier.
Stil allemaal.
Kan ik u ergens mee van dienst zijn, heren?
Denk je dat het een van onze mannen is? - Ik hoop het.
Wat moeten we doen, Miss Edwina? - Maak jullie geen zorgen, meisjes.
Deze kant op.
Wie zijn dat?
Denk je dat ze voor de korporaal komen? - Misschien.
Waarom dragen we hem niet over? - Komen ze? Ik ben zo bang.
Het is in orde.
Het zijn er twee, twee van onze kant. Ik heb ze iets te eten gegeven.
Ze zijn in de keuken. - Waarom zijn ze gekomen?
Om hun hulp aan te bieden. Het leger staat op het punt deze omgeving te verlaten.
Ik heb ze tot nu toe nog niets over de korporaal verteld.
Maar ik ga ze misschien vragen om hem met hen mee te nemen.
Maar als hij gaat paardrijden verwondt hij zijn been.
Ik kan zeggen dat hij gewond is en voorstellen dat ze voor hem terugkomen.
Maar dat kan wel weken duren. Misschien zelfs maanden.
Ze zullen er vast op aandringen hem nu mee te nemen, en wie weet wat er dan met gebeurt.
Ze kunnen hem onderweg neerschieten en hem achterlaten om te sterven.
Ik kan de korporaal hier laten blijven tot hij hersteld is...
en dan kunnen we hem laten gaan, alleen. - O ja.
We moeten christelijke naastenliefde in acht nemen.
U blijft over hem praten alsof hij niet in deze kamer is.
Er zijn twijfels of we hem echt als vijand kunnen beschouwen.
Alstublieft, Miss Martha.
Ik zal het toestaan dat korporaal McBurney hier blijft totdat zijn been is genezen.
Maar als iemand ertegen is, vertel ik het nu aan de soldaten en beslissen zij over zijn lot.
Is er iemand tegen?
Goed dan...
hij blijft.
Het besluit is genomen.
Iedereen naar bed.
Kom op, meisje. Ga nou maar.
Mogen we de soldaten begroeten. - Nee.
Ik wil niet dat ze in de verleiding komen. - Kom mee, meisjes.
Dit was een enerverende avond.
Ik moet u zeggen, toen ze me zagen...
zeiden ze: "Er is niets angstaanjagender dan een geschrokken vrouw met een pistool."
Wanneer ik terugkom wilt u dan een brandewijntje met me drinken, korporaal?
Heel graag, mevrouw.
Hoelang denk je dat hij hier zal blijven?
Miss Martha lijkt hem te accepteren en ik geloof dat hij het hier wel leuk vindt.
Hoe weet je dat? - Ik heb persoonlijk met hem gesproken.
Denk jij, omdat je hem vond, dat je een soort speciale relatie met hem hebt?
Jij bent gewoon jaloers.
Het moet vermoeiend voor u zijn.
Ik kan niet zeggen dat het niet steeds een gevecht is geweest.
Ik bewonder uw kracht.
Het moet niet eenvoudig zijn om je steeds sterk te houden voor deze meiden.
Ze hebben het geluk om in u een vrouw te hebben die blijft doorgaan.
Ik probeer ze alleen te geven wat ze nodig hebben om in deze tijden te overleven.
Het is een heel andere wereld daarbuiten. Ik denk niet dat ze zich dat realiseren.
Nee, ze hebben er geen idee van hoe het daarbuiten is.
Soms word ik er zo moe van...
ik bid dat het einde ervan dichtbij is.
Ik kan maar niet begrijpen hoeveel iedereen heeft moeten lijden.
Het valt ook niet te begrijpen.
Had u een geliefde voor de oorlog?
Ja.
Het spijt me.
Iedereen heeft zoveel verloren. - Het was laf van me om weg te gaan.
Je realiseert niet wat een veldslag echt is totdat je het hebt meegemaakt.
Het moet vreselijk zijn.
Ik arriveerde met de boot uit Dublin. Ik had niets.
Ik nam 300 dollar aan om de plaats van iemand anders in te nemen.
Ik snap het.
We hebben allemaal ongewone dingen gedaan.
We zullen ervoor zorgen dat u weer thuiskomt.
Bedankt voor uw gezelschap, korporaal.
Als u mij wilt verontschuldigen, ik sta erop dat u nu gaat rusten.
Goedenacht, mevrouw, nog een prettige avond.
Goedenavond, korporaal.
Het is u gelukt.
Miss Martha.
Miss Martha, kom eens kijken.
Wat is er?
Doe voorzichtig.
Zet niet teveel gewicht op het slechte been. - Ja, mevrouw.
Ik zou me niet haasten maar als u het risico wilt nemen om dit te doen...
O, korporaal, alstublieft. Blijf staan.
Kun je me helpen om naar buiten te gaan, Amy? - Ja natuurlijk.
Goedendag, korporaal. - Dames.
Het is jouw beurt in de keukentuin. - Dat klopt.
Ik help de korporaal, zoals jullie zien.
We je kunnen aflossen hoor.
Nee, dat is genoeg. Ik beslis wie mag helpen. Aan de slag, meiden.
Ja mevrouw.
Dit herinnert me aan de eerste keer dat we elkaar hebben ontmoet.
Uw rozen moeten worden gesnoeid en die heg staat er slecht bij.
Uw bloementuin vraagt om verzorging. Ik zal er morgen aan beginnen.
Daar komt niets van in.
Hebt u veel ervaring met tuinieren, korporaal McBurney?
Ik heb wel wat ervaring, ja.
Als u echt een gave hebt voor tuinieren...
kunt u ons later tijdens uw herstelperiode helpen. - Dat doe ik graag, mevrouw.
Kom. Je hebt nog werk te doen, Miss Amy.
Hier is wat water als u daar trek in hebt.
Dat wil ik zeker. Bedankt.
Miss Martha zei me om terug te gaan naar mijn lessen, maar...
ik vertelde haar de vele dingen die ik moest doen.
Ik reken op jou om mijn onhandige voeten uit de nesten van de vogels te houden.
En om mij gezelschap te houden.
En luister, vertel het aan niemand anders...
maar ik beschouw jou hier als mijn beste vriendin.
Echt waar? - Ja, natuurlijk.
Als jij er niet was geweest zou ik nog steeds onder die boom zitten.
Dank je, mejuffrouw.
Waag het niet om onaardige dingen over ons aan de korporaal te vertellen.
Waarom zou ik dat doen?
Korporaal.
Ik vroeg me af hoe het met uw been is gesteld?
Het steekt zo nu en dan.
Ik zou niet anders verwachten.
U herinnert zich vast dat ik er tegen was dat u er zo snel op ging lopen.
Ja, mevrouw.
Echter, ik waardeer uw wens om actief te zijn.
Mag ik even kijken? - Ja, mevrouw.
De hechtingen zijn...
Ze blijven mooi vast.
De wond heelt heel goed. - Wanneer denkt u dat ik volledig hersteld ben?
Sommigen zouden zeggen dat u nu al hersteld bent.
Ik weet zeker dat de legerartsen zouden zeggen dat u gereed bent terug te keren voor de dienst.
Dus wilt u dat ik wegga? - Dat heb ik niet gezegd.
Nee natuurlijk niet. U bent een veel te beleefde dame om zo lomp te zijn.
Ik ben zo direct als nodig, korporaal McBurney.
Nu u erover bent begonnen denk ik...
dat het been aan het einde van de week goed genezen zal zijn en u kunt vertrekken.
Dat is al over een paar dagen. - Inderdaad.
Waar moet ik dan heen?
Ik ben bang dat het uw eigen zaak is waar u naartoe gaat.
Echter, ik denk dat u uw eigen strijdmacht op de hoofdweg naar Richmond kunt vinden.
Uw tuin heeft voortdurende zorg nodig.
Ik bedoel, u hebt een fulltime tuinman nodig. - Misschien.
Maar ik verwacht dat in deze tijden men het zonder moet stellen.
Het is jammer, nietwaar? Dat ik niet hulpeloos kon blijven.
Wanneer?
Ik weet het niet precies, maar ze vroeg hem om te vertrekken.
We moeten het hier voor hem zo aangenaam maken dat hij er niet over denkt om bij ons weg te gaan.
We kunnen aan Miss Martha voorstellen dat de korporaal bij ons aan tafel komt eten.
Ja, hij zal eenzaam zijn om in zijn kamer in z'n eentje te eten.
We kunnen hem echte Zuidelijke gastvrijheid tonen.
Miss Edwina Morrow.
Ik heb het gemist om dicht bij u te zijn.
Is dat zo? - Ja.
U hebt geen idee hoe mooi u bent.
Miss Farnsworth suggereerde dat het tijd voor me werd om op te stappen.
Ik wil niet dat u vertrekt. - Ik wil ook niet vertrekken.
Ik hou van je, Edwina.
Alsjeblieft zeg dat niet...
zeg dat alleen wanneer je het meent. - Ik meen het.
Ik wist al precies wat ik voor je voelde tijdens ons eerste gesprek.
Ik was te bang om iets te zeggen uit vrees dat je me nooit meer in je buurt zou toelaten.
Ik vertel je dit nu alleen omdat er bijna geen tijd meer is.
Het zou mijn laatste kans kunnen zijn.
Ik weet dat ik niet goed genoeg voor je ben.
Dat is niet waar. - Wel waar.
Je gelooft alleen niet genoeg in jezelf om dat zo te zien.
Ik heb genoeg van deze oorlog.
Ik wil het westen zien.
Als je naar Richmond zou kunnen komen, kan mijn vader je helpen.
Kom met mij mee.
Korporaal? Miss Martha nodigt u uit om met ons te dineren.
Heb je het gehoord?
Miss Martha heeft de korporaal uitgenodigd om vanavond met ons te dineren.
Ben je klaar? - Bijna.
Miss Alicia, teveel room.
Hou op met jullie gegiechel.
Manieren.
Die jurk staat u erg goed, Miss Edwina. - Dank u.
Er zouden andere mooie schouders zijn als we allemaal dergelijke jurken zouden mogen dragen.
Ik denk niet dat het erg geschikt zou zijn voor een jonge dames school.
Maar we weten dat Miss Edwina in haar stad gewend is aan andere opvattingen.
Ik stel voor dat we van onderwerp veranderen en dat Miss Edwina haar sjaal omdoet.
Dat voorkomt nog meer speculatie over het onderwerp.
Dit is de beste maaltijd die ik in lange tijd heb gehad. Dank u mevrouw.
Miss Alicia heeft de taart zelf gemaakt.
Ik hoop dat u van appeltaart houdt.
Ik hou erg van appeltaart. Het is mijn favoriet. - Is dat mijn recept, Alicia?
Inderdaad.
Ik heb de appels geplukt. - Ze zijn verrukkelijk.
Appeltaart is ook mijn favoriet. - Werkelijk?
We hadden geluk om voldoende water te hebben voor onze tuin.
Ja, mevrouw.
Zullen we wat muziek maken?
Dat is een prachtig stuk, Jane.
Nietwaar?
Ik heb het altijd het nogal romantisch gevonden. - Inderdaad.
Mademoiselle, wilt u met mij een dansje doen?
Draai.
Miss Morrow, ik heb geen kans gehad om u te vertellen...
hoe verrukkelijk u er vanavond uitziet. - Dank u.
Mag ik u vanavond komen bezoeken?
Heeft u trek in een digestief, korporaal?
Ja, mevrouw.
Wat een mooie avond is het, nietwaar?
De muziek is prachtig. - Ja, inderdaad.
Mijn vader had vroeger een flinke wijnkelder.
Dit huis kende veel feesten. Mensen kwamen hier van heinde en ver.
Dat moet geweldig zijn geweest, mevrouw.
Ja, dat klopt.
De rijtuigen stonden in de rij. Er waren heel mooie jurken...
mannen in avondkleding, elegante diners en bals.
Een toast op u, Miss Martha. U bent de dapperste vrouw die ik ooit heb gekend.
Nee, het enige wat dapperheid is...
hetgeen te doen wat op dat moment nodig is.
Vertel me eens. - Ja, mevrouw?
Denkt u dat deze oorlog spoedig voorbij zal zijn? - Heel spoedig.
Sneller dan dat jullie Zuiderlingen zullen toegeven.
Ik weet het. - En u kunt hier wel wat hulp gebruiken.
De hulp van een man.
Heel mooi, Miss Jane.
Dames...
verzamel jullie je voor onze avondgebeden.
Lieve Heer, we vragen U om Uw bescherming van onze school...
en vragen U om Uw bescherming van de dappere mannen in ons leger...
En het kunnen verzorgen van onze vriend, korporaal McBurney, terwijl hij herstelt.
Ja, Miss Amy.
Korporaal McBurney's verblijf heeft ons allemaal een belangrijke les geleerd.
Dat de vijand in persoon niet is wat wij geloofden.
Laten we ons hoofd buigen in stille overpeinzing.
Slaap lekker, Miss Edwina.
Welterusten, korporaal.
Welterusten, mevrouw.
Hou daarmee op.
Rustig, meiden.
U hebt uw rust nodig. - Inderdaad.
Welterusten, mevrouw. Bedankt voor uw gastvrijheid.
Welterusten, korporaal.
Ga slapen...
John.
Edwina.
Lieverd...
Wacht.
Edwina...
Nee. - Lieve Edwina...
Alsjeblieft. - Nee.
Haal een koord. De bloeding moet worden gestopt. Vlug.
Wat is er gebeurd?
Ik was zo geschokt dat ik nauwelijks mijn kamer kon verlaten.
Het was vreselijk de manier waarop naar binnenstormde.
Toen kwam Edwina en begon met hem te vechten.
We moeten hem op de tafel leggen. Je hoorde me. Snel nu.
Ik deed niets. - Pak hem beet.
Help me. Help me om hem te verplaatsen.
Rustig. Wees stil.
Wat ga je doen? - Rustig. Ga naar jullie kamers.
Ga nu. Ik wil dat jullie naar jullie kamers gaan. Nu.
Schiet op.
We moeten het amputeren.
Wat? - Het been is volledig gebroken.
Ik kan het niet herstellen, ik ben geen chirurg.
Hij verliest erg veel bloed.
Het been zal in de ochtend zijn afgestorven.
Wat wil je dat ik doe? - Wil je dat hij sterft?
Edwina, kijk mij aan. Ik heb lappen en chloroform nodig.
Ga naar de rokerij. Haal de zaag. Nu.
Schiet op. Haast je. Snel. Hij verliest bloed.
Edwina?
Haal ook het anatomieboek voor me.
"Mijn ziel wacht en ik hoop op Zijn woord.
"Mijn ziel wacht op de Heere, meer dan de wachters op de morgen.
Jezus Christus. Wat heb jullie met me gedaan?
Jezus. - Ik wacht al dagen om met je te praten.
Je weet niet hoe het mij spijt.
Het spijt je? Je had haar kunnen tegenhouden.
Dat kon ik niet. - Waarom hield je haar niet tegen?
Daar is ze, de slager. - We hebben uw leven gered. We hadden geen keuze.
Had geen keuze of wilde je me straffen omdat ik niet naar jouw kamer kwam?
Het was een ongeluk. Zij redde je leven. - Je bent erger dan zij.
Hebben jullie het samen gepland? Nu hebben jullie me ter beschikking.
John, alsjeblieft. - Ga weg.
Haal iets voor me tegen de pijn. - We halen een fles voor je.
je hebt me niet verteld dat dit een huis vol gekke vrouwen was.
Miss Martha, wat gaan we doen?
Marie zegt dat ze de troepen van de Unie zag naderen.
Laten we hem gaan, dan sluit hij zich bij hen aan en ze over onze tuin en onze koe vertellen.
Hij zal ze hier naartoe leiden. - Precies.
Jullie wraakzuchtige wijven.
Hoe gaat het ermee?
Ik heb geprobeerd Miss Martha's verdenkingen over ons weg te nemen.
Ik was zo bezorgd om je.
Je zult snel weer sterk zijn. - Donder op.
Kan ik iets voor je halen?
Breng me de sleutel.
Ze zou weten wanneer die weg was. Je weet dat ik daarvoor in de problemen zou komen.
Zorg ervoor.
Er zou nog een andere in haar lade met haar kostbaarheden kunnen liggen.
Breng me die sleutel.
Oké. Ik zal het doen.
Wie is daar?
Jane.
Jane, open de deur eventjes, wil je?
Alsjeblieft.
Jane, waar ga je heen? - Ik ging net naar de tuin, korporaal.
Wil je een lied voor me spelen?
Wil je dat voor mij doen, Jane? Wil je een van die mooie liedjes spelen?
Mooi, zoals jij. - Alstublieft.
Ik ben geen slechte kerel, Jane.
Denk je dat je in staat bent om een...
een goed woordje voor mij te doen bij Miss Martha en de anderen?
Misschien kan het weer worden zoals ze eerder was.
Wil je haar vragen om me te laten blijven? - Het lijkt erop dat ze dat al doet.
Nee, ik bedoel, dat zij mij vertelt dat ik welkom ben.
Dat zij met mij praat en dat zij jullie allemaal met mij laat praten.
Wil je vragen of ze dat wil doen?
Ja, meneer. - Bedankt, Jane.
Ik wou dat hij gewoon wegging.
We moeten wachten tot de troepen van de Unie voorbijkomen.
Ik verwacht dat onze mannen ze tegenhouden. - Miss Martha, ik ben bang.
Ik weet het, lieverd.
Hij zei dat hij me zou vermoorden als ik een geluid maakte.
Wees stil. - We moeten allemaal sterk zijn.
Hij deed haar geen pijn. Ze is niet gewond, of wel?
Hij wilde haar kwaad doen.
We weten niet zeker wat zijn intenties waren. - Zoek geen ruzie met mij, juffrouw.
Ik denk niet dat hij iemand kwaad zou doen. - Misschien niet, maar we kunnen niet zeker zijn.
Achteruit.
Wat leren jullie, lieflijke Zuidelijke dames, vandaag?
De kunst van het castreren? - Waarom ga je niet weg?
We halen je spullen en je kunt dan vertrekken.
Ik kan nu vertrekken, zeker? Alleen zonder mijn been.
Ben je klaar met mij er zo te laten uitzien? Ik vertrek wanneer ik dat wil.
Van nu af aan gaat alles veranderen.
Ik zal jullie vertellen hoe het zal gaan. Weet je waarom Edwina mij van die trap gooide?
Of waarom jullie Miss Martha, mij m'n been afnam?
Omdat ik niet naar haar kamer ging, of die van Edwina.
Nee, dat vonden ze niet zo leuk.
Dat is genoeg. - Ik vertel je wanneer het genoeg is.
Schreeuw alsjeblieft niet, korporaal McBurney. Je maakt Henry bang.
Amy.
Blijf uit mijn buurt.
Miss Martha, wat moeten we doen? - Het komt wel goed.
Ik wil dat je de blauwe lap haalt en naar de hoofdpoort gaat.
Je doet alsof je walnoten zoekt.
Je bindt die lap aan de poort en komt dan hier weer terug.
Kun je dat doen? - Ja, Miss Martha.
Ja? Goed. Vlug nu.
Wat doe je daar, Miss Amy?
Ga naar binnen en blijf daar.
Laat me met rust. - Wat zei Miss Martha?
Ga weg. - Waarom stuurde je signalen?
Miss Martha. - Amy.
Wat denk je wel, om een klein meisje je vuile werk op te laten knappen?
Korporaal McBurney, alsjeblieft.
Het is in orde.
Kom met ons mee naar binnen.
We hebben nog één fles Bourbon in de kelder.
Schiet op dan.
Ga daarheen en ga zitten. Ga zitten.
Iedereen zitten.
Amy, ik dacht dat we vrienden waren.
Ik heb jullie nog nooit enig kwaad gedaan.
En kijk naar mij. Kijk wat jullie mij hebben aangedaan.
Ik ben liever dood dan een man zonder een been...
rond hobbelend.
Waarom hebben jullie me niet vermoord toen jullie de kans hadden?
Ik zie hoe jullie allemaal naar me kijken, jullie walging en medelijden.
Ik ben zelfs geen man meer.
Ik accepteerde jullie goedheid en vertrouwde jullie...
maar jullie speelde met me, hebben me afgeslacht.
Ik heb nu genoeg van jullie boosaardigheid.
Er zitten nog zes kogels in dit pistool, de volgende die iets probeert...
ik zweer jullie, krijgt haar straf van mij. Horen jullie me?
De volgende kogel is voor een van jullie.
Edwina, nee.
Wat ga je doen?
Wat wil je?
Hoe kon u haar met hem alleen laten?
Alicia, alsjeblieft, laat me nadenken.
Ik wist dat het fout was toen je hem hier bracht, Amy.
Je kunt het haar niet verwijten. Zij deed het uit vanuit de goedheid van haar hart.
Ik probeer te denken. We moeten ons van hem ontdoen.
We zijn hier niet veilig terwijl hij in het huis is.
Kunnen we hem niet naar het bos terugbrengen?
Nee, het zou te veel risico met zich meebrengen.
Zouden we hem kunnen ophangen?
We kunnen niet onze toevlucht nemen tot geweld. - We kunnen niet zo doorgaan met hem hier.
Dat weet ik. Daarom moet ik nadenken. Ik probeer een plan te bedenken.
Ik kan hem vertellen dat hij niet meer welkom is. - Dat doe je niet.
Je bent gek als je denkt dat hij dat accepteert... - Meisjes, alsjeblieft.
Gaat u hulp zoeken?
Dat kan ik niet. Ik kan jullie hier niet alleen met hem achterlaten.
Hij vond de paddenstoelen heerlijk.
De korporaal vond de paddenstoelen die wij voor hem klaar hebben gemaakt, heerlijk.
Als Amy nou eens het soort plukt die...
speciaal voor hem.
Denk je dat je dat lukt, Amy?
Denk je dat je die paddenstoelen kunt vinden?
Je zou heel stil moeten zijn.
Je zou het huis heel snel moeten uitgaan.
Ja, Miss Martha. - Hij mag je niet zien.
Dat gaan we doen. We gaan een heerlijk avondmaal maken.
We nodigen hem uit voor een groots vaarwel.
Bereiden een gerookte ham en maken broodjes...
en bakken de paddenstoelen in boter en wijn.
Sta mij toe.
Dank je. - Alsjeblieft.
Goedenavond, mevrouw. - Goedenavond.
Dames.
Korporaal McBurney, we willen dat u weet dat we u geen kwaad hart toedragen...
en deze maaltijd hebben bereid als eerbetoon van de reis die u te wachten staat.
Bedankt dat u mijn excuses hebt geaccepteerd van mijn uitbarsting.
We nemen het u niet kwalijk.
Ik wil u ook bedanken voor dit alles. Het ziet eruit...
als de beste maaltijd die ik ooit heb gezien.
Wacht...
We moeten een dankgebed zeggen.
Heer, zegen dit voedsel en geef dat we dankbaar zijn voor Uw genade.
Amen.
Zou je mij een glas wijn willen inschenken, Marie?
Dank je.
- Alsjeblieft.
Miss Amy heeft vandaag paddenstoelen geplukt, wilt u er wat van korporaal?
Ja, graag. Ik ben er gek op.
Dank je, Miss Marie.
Miss Morrow?
Miss Edwina, u houdt helemaal niet van paddenstoelen.
Dat is waar, ik hou er inderdaad niet van.
Goed dan.
Dank je.
Jezus.
Miss Amy, heb je deze paddenstoelen zelf geplukt?
Heerlijk.
Ik zal hier niet veel langer blijven, maar, zolang ik hier ben...
wil ik mijn best doen om het goed te maken voor alle onfortuinlijke dingen die er zijn gebeurd.
Miss Alicia...
vertel ons hoe ver je met je borduurwerk bent? - Het vordert naar wens.
Ik moet zeggen, de geborduurde rozen zien er prachtig uit.
De Blush Noisette roos, het is altijd een van mijn favorieten geweest.
John?
Ik krijg geen lucht. - John.
Wat is er aan de hand?
Wat...?
Wat is er aan de hand?
Miss Amy.
Hou je steken in een rechte lijn zoals ik jullie heb laten zien.
Edwina.
Ja, Miss Martha.
Niet zo strak, Miss Amy.
Leg hem hier neer.
Vertaling: Quality over Quantity (QoQ) Releases